زادروز خجستۀ حضرت امام حسن عسکری (ع)
بر مولایمان
حضرت صاحب الامر ، ولی عصر (عج)
و
شما دوستان عزیـزم مبـارک باد
.............................................................................

حاج آقا سید عباس غفوری که مسئول برق آستان قدس رضوی بودند ( یا هستند ) این قضیه را شخصا برای مولف کتاب (( شجرۀ طیبه )) تعریف کرده اند :
(( یه روز غروب نیم ساعت قبل از اذان ، زنی با یه چراغ فتیله ای که پر از نفت کرده بود اومد توی دفتر و درخواست کرد که اون شب ، چراغ رو برای او در حرم روشن کنم . نگاهی بهش کردم و خـنـده م گرفـت
بهش گفتم :
خانم ! اینجا صد هزار چراغ و لوستر روشنه ! این چراغ به چه درد شما می خوره ؟
گفت : نذر کرده م . اینو گفت و چراغ رو هم گذاشت و رفـت
درست سرِ ساعت 8 موقع نماز عشاء که تمام صحن و سالنها پر از جمعیت بود ، از حـرم تلفن زدند و گفتند :
برق حرم قطع شده !
دویدم و رفتم حـرم
هرچه کلید برق رو می زدم مـی پـریـد
اومدم چراغ اضطراری رو برداشتم اما دیدم که باطری نداره و کار نمی کنه
مونده بودم که چکار کنم ؟
فوری به یاد چراغ فیتیله ای اون زن افتادم
رفتم اونو روشن کردم و با اون چراغ به حرم برگشتم
درست 5/1 ساعت فانوس اون خانم توی حـرم روشن بـود و ما با استفاده از نورش تونستیم کارمون رو انجام بدیم
وقتی کارمون تموم شد تو دلم گفتم :
ای امام بزرگوار ! هر کس به در خونۀ تو بیاد نا امید برنمی گرده ، چطور چراغ این زن ، حـرم تو رو روشن کرد که فکرشو نمی کردم
در مدت 30 سال خدمتم چنین اتفاقی پیش نیومده بود ))
............................................................................
در واقع ، چراغی که در نظر بندۀ خدا بی ارزش بود ، چون برای خدا ! بود
" تنها چراغِ روشنِ" حرمِ ولیِّ خـدا شد